5 Ağustos 2011 Cuma

Geçi(ri)ş Dönemleri!


Farkettim ki aldığım eğitimle ilgili hiçbişey yazmamışım. İlerde birgün bloğumu karıştırdığımda bu dönemle ilgili neden hiçbişey yazmadığımı merak edicem. Kaşınıcam ama hatırlayamıcam. Bu yazı şahsıma gelsin.


Bi geçiş dönemindeyim. Hiç hızlandırılmış bi eğitim almamıştım. Ki bilirsiniz eğitim sistemimiz asla insanları zorlamaz, sınırlarını anlamalarını sağlamaz. Seviyemden aşağı diye çoğunu çalışmadığımız derslerden ve en çok aşşağıda olanlardan çakmamızdan ibarettir. Şimdiyse hergün yüzlerce yeni şey öğreniyorum. Tabiki bu geçiriş olan kısmı değil, memnun olduum kısmı.

Fakat ben o sınıfta mutsuzum. Öğrendiğim herşey beni deli gibi mutlu ederken, hayatımda en sevdiğim şey öğrenci olmakken, bir yanım hep saate bakıyor. Çıkmak istiyorum. Ve ben son bir aydır hissettiğim bu duygudan nefret ediyorum. Sanırım kötü bi insan olmaktan korkuyorum. Belki şimdi de kötüyüm ama daha kötü olmak korkutuyor beni. Bigün öğretmenimiz bu eğitimin sonuna doğru herkesin birbirinden nefret ediceeni söyledi. Kavga edicekmişiz. Torpil olduunu düşünücekmişiz. İşe girebilenleri dışlıcakmış giremeyenler. Hayır hocam bu sınıfta asla öyle olmaz dediğim günü hatırlıyorum. Çok üzülmüştüm o gün de. İnsanların kötü olabildiklerini tabiki biliyorum ama o yönlerini hiç görmek istemiyorum. Bende tuttum soyutladım kendimi sınıftan.. Neden yaptığımı bilmiyorum ama hiç olmadığım bi Betül var orda. Şimdi yavaş yavaş şekillenen durumlara şahit oluyorum. Bölünmeleri görüyorum. Ben hocanın sözünü yalanlarcasına inatla önyargılı olduum insanları sevmeye başlarken, milletin birbirini sevmeyişini izliyorum uzaktan. İlerde bu dönemimi merak ettiğimde şunları düşündüümü bilmemi isterim. Bi işe giriym ya da girmiyim asla umrumda olan bu değil. Ben değiştim. İnsanları sevmeye çalışırsam sevilecek insanlar kazanabildiğimi gördüm. Bişeyi bilsem bile bilmediğim taraflarını daha çok vurgulamanın bana pek çok şey kazandıracağını öğrendim. Bilmiyor gözükmenin eskiden düşündüüm kadar korkutucu olmadığını öğrendim. Eskiden girdiğim ortamlardaki kadar çok insan kazanmıcam. Belki de hiç. Ama çok fazla şey öğrendim. Öğrendikce de daha küçüldüğümü gördüm.

2 İz bırakanlar:

Elif Ayvaz dedi ki...

Bölünmeler hep oluyor. Her yerde, her zaman. Bence insan tek başına bunun önüne geçemiyor. Sen ne kadar istemesen de birlik olmayınca dağılıp gidiyor topluluklar.

Abi dedi ki...

Bildiklerimiz ve bilmediklerimiz bir dairenin iki eşit yarısıdır. İnsan yaşadıkça, öğrendikçe ve tecrübe kazandıkça dairenin çapı büyür. Çok şey öğrenir ama en çok bir şeyi çok iyi öğrenir; ne çok bilmediğini...

Haşim Solmaz 28/9/2011