Kaç yüzyıldır yazmadıysam artık, blogger'ı değiştirmişler. 'Bloğumuza kaç tık aldığımız'la başlayan sayfanın karmaşasında yeni yazı yazma butonunu aradım durdum.

Şükür kavuşturana..

Öyle çok özledim ki yazmayı. Bana benzeyen insanlar bulma umuduyla üniversite son sınıfta dgs sınavını kazanamamamla başlamıştım yazmaya. O zaman bu zaman aynı olan tek şey Dr.House dizisidir. Ve o da biraz önce bitti.

Bazı şeyler hiç değişmemeli bence. Bikaç geleneğin bozulmamasını talep edebilmeliyiz. Bikaç kişiyi hayatımızda tutabilmeliyiz. Asla terketmemeliler bizi. Bikaç eşyamın ömrünün benimki kadar uzun olmasını isteyebilmeliyim mesela. Bikaç diziyi bari hayatta tutabilmeliyiz. Bu kadar değişiklik çok büyük bi karmaşayı oluşturuyor. Güvensizlik hissi veriyor. Sizi bilmem ağır geliyor bana. Yalan aslında, sizi de bilebilirim. Hiç zorlanmazsınız. Hiç şaşırmazsınız. Rahatça değişikliklere alışırsınız. Hepinizin güvendiği bir iki, güvenmeyip de yanında tuttuğu binlerce insanı var. Korunursunuz, korursunuz. Nerede vermeyi bırakmanız gerektiğini bilirsiniz. Kendinizi iyi ifade edersiniz. Doğrularınız ve 'hayır' dedikleriniz var. Benimse bir duvarım yok. Dört yanım tehlikelere açıkmış gibi hissederim çoğu zaman. O bişeyler değişmeyebilse kendimi onlara adayacağım. İnsan, hayvan hatta eşya da olur. Bu yüzden odamın her tarafı eski kokuyor. Hep saklıyorum anılarımı. Mantar panomda bişeyleri hatırlatacak yazılar var. Geçmişte var olmuş olmalılar ki gelecekte güvenebileyim. Kartlarımı saklarım sonra. Lisede staj yaptğım şirketten, okulu temsilen gittiğim geziden, kariyer seminerlerinden.. Her yerden Betüller var. Güzel olan her anımı gözüme sokuyorum odamın dağınık gözükmesi pahasına. Yinede yalnız hissediyorum kendimi. Ve yinede hiç çaktırmıyorum. Bigün bi arkadaşım devamlı gülüyor olmamın sinir bozucu oldugunu söylemişti. Haklı sanırım. Şu içinde hüzün barındıran tiplerin dışarıya gülmelerinin son bulmasını diliyorum.


Yazının arasında da sevgilim aradı. 8 senelik dizim bitti dedim. Moralin bozuktur şimdi senin dedi başladım ağlamaya. Aşkım nolcak ya sana dizimi yok dedi. Sorun o ya zaten. Herşey geçiyor değişiyor. Tat aldıklarımızın kıymeti kalmıyor. Evet ağlarım dizim bitti diye. Böyleyim ben napiim.

0 İz bırakanlar: