Kendimle savaşıp düzeltmeye çalıştığım ve her gün bir yenisini keşfettiğim kötü huylarımı düzeltmek şöyle dursun, çok güvendiğim güzel huylarımın bile ne kadar yetersiz olduğunu farkediyorum zaman zaman.


Özel şeyleri yaşayanın sadece kendimiz olduğunu sanıyoruz. 

Kendimi hep sevgi konusunda çok saygılı bir insan sandım. Bir insanın yaşamını adaması için en güzel şeylerden biri bence sevgi. Böyle düşündüğüm için de insanların sevgilerine sevgililerine eşlerine çok saygı duymam gerektiği düşünülür. 

Ben hiç saygı duymuyorum pek çoğuna.

İnsanların sadece denk geldiği için evlendiği gibi düşüncelerim var. Sürekli karşıdakini idare etmeye kendilerini zorladıklarına inanıyorum. Hatta bu zorlama seneler geçtikçe öyle kuvvetleniyor ki artık sevgi kalmıyor. Günü sıkıntısız tamamlamalarını sağlayacak kadar idare etmeleri gerekiyor. Bi nevi rol yapıyorlar. Herkes aslında sadece kendini düşünüyor. Bir taraf ille buna izin veren ve verici olan taraf olarak kalıyor. Nerde sevgi?

Ben de bilmiyorum. Ben de pek çok kez sadece rol yaptım ilişkilerimde. Bu bi ikiyüzlülük rolü değil. Rahat olamamak. Kendin olamamak ötekinin karşısında. Sevmesine sevgi var. Seviyo musun beni? Ouu Allahına kadar! Ama içime özüme baktığımda yapayalnızlık hissinden, anlaşılamamanın üzüntüsünden başka bir his yok. Sevgi bir yerlerde kenarda köşede atılı kalmış bir his gibiydi içimde. Bu yüzden vazgeçip durdum insanlardan. Ne zaman ki o insanla birlikte yaşamak fikri mümkün görünmedi gözüme. Kendimi de onu da oyalamadan çıktım o rolden.

Belkide insan içindeki sevginin vücut bulmuş halini bulduğunda da birileri için bişeyler geçmiş oluyor. Zaman geçiyor, mekan yanlış oluyor, elin kolun dilin bağlı oluyor. 

Yinede pek çok acı, hiç anlaşılamamış olmaktan daha iyidir. Senelerce bütün derdim anlaşılmaktı. Sevilmekten bile öte bir yoğunlukta. Farkettim ki sıkıntı kendini ifade edememek de değil! Karşıdakilerin anlamaya çaba göstermemesinde. Susup dinlememelerinde. Anlamaya niyeti olmamasında.

Zaman gelip şans verilince anlaşılmana, bir süre sonra hiç konuşmasan bile anlaşılabiliyorsun.